Νέο

Λικέρ Φουντούκι Πολυκαλά "Συλλογή 1897" φιάλη 200 ml

Προσωρινά μη διαθέσιμο

Κωδικός προϊόντος: 00002100

Μέσα σε αυτή την πολυτελή φιάλη, κρύβεται μια μυστική συνταγή 100 και πλέον χρόνων…

Η γνώση συναντά το μεράκι, εκχυλίσματα φουντουκιού συνδυάζονται με διακριτικά αρώματα μπαχαρικών και δρυ και το «Λικέρ Φουντούκι Πολυκαλά, Συλλογή 1897» συντροφεύει με τη γεύση του κάθε σας διάθεση.

Προσφέρεται σαν απεριτίφ σκέτο ή και με τριμμένο πάγο, δίνει ιδιαίτερο άρωμα στη ζεστή σοκολάτα, τον καφέ και τα καλοκαιρινά κοκτέιλ.

Σας το προτείνουμε σε δύο εκπληκτικές φιάλες των 200 ml και των 700 ml.

Ποτοποιία Πολυκαλά

Η ποτοποιία Πολυκαλά ξεκίνησε την ιστορία της στο Ληξούρι της Κεφαλονιάς στα τέλη του προπερασμένου αιώνα.

Εκεί ο Βασίλης Πολυκαλάς, έμπορος κρασιών την εποχή εκείνη, άρχισε να συγκεντρώνει παραδοσιακές συνταγές για λικέρ απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας που επισκέπτονταν.

Μελετώντας προσεκτικά τα συστατικά τους, βρήκε τρόπους για να τις κάνει ακόμα καλύτερες, τρόπους τους οποίους κατέγραφε σχολαστικά στα μυστικά του συνταγολόγια. Το ανήσυχο πνεύμα και η λαχτάρα του για ανακάλυψη και δημιουργία τον ώθησαν στην ίδρυση της ποτοποιίας Πολυκαλά στο Ληξούρι, το 1897.

Τα προϊόντα του έγιναν γρήγορα γνωστά για την εξαιρετική ποιότητα τους και η ποτοποιία απόκτησε μεγάλη πελατεία γεγονός που τον οδήγησε στην μεταφορά της επιχείρησης στην Αθήνα. Η φήμη των προϊόντων του καλόκαρδου Κεφαλονίτη εξαπλώθηκε γρήγορα, μετατρέποντας το μαγαζί του σε σημείο συνάντησης, ακόμα και για γνωστά ονόματα της τότε πολιτικής και κοινωνικής εποχής, οι οποίοι μαζευόντουσαν στο Ποτοποιίο για να πιούνε το ποτό ή το κρασί τους απευθείας από τα βαρέλια, και να συζητήσουνε τα προβλήματα που απασχολούσαν την χώρα.

Η σύγχρονη εποχή, βρίσκει την ποτοποιία Πολυκαλά στην περιοχή του Βοτανικού, στην Αθήνα. Η Ρένα Πολυκαλά, αισίως 4η γενιά ποτοποιών, μαζί με τον πατέρα της Γιώργο Πολυκαλά, συνεχίζει με αμείωτο κέφι και μεράκι την παραγωγή αλκοολούχων ποτών, σε ένα δίκτυο πελατών που καλύπτει πλέον όλη την Ελλάδα. Οι μυστικές συνταγές των λικέρ του προπάππου Β. Πολυκαλά δουλεύονται με την ίδια αφοσίωση και βαφτίζονται «Συλλογή Πολυκαλά 1897», συνδυάζονται με τη σύγχρονη εποχή και οι γεύσεις εξελίσσονται και απογειώνονται, οι συσκευασίες αντικαθίστανται με νέες πολυτελείς φιάλες, νέα προϊόντα και προτάσεις μπαίνουν στο προσκήνιο και το όνομα Πολυκαλά γίνεται συνώνυμο με την ποιότητα και το καλό γούστο.

Μιά ποιότητα που η ποτοποιία Πολυκαλά υποστηρίζει και γευστικά αλλά και εμφανισιακά, μέσω των νέων πολυτελών φιαλών και προσεγμένων στοιχείων που συνολικά κάνουν τις συσκευασίες της μοναδικές και αξιοζήλευτες.

Κατ’αυτόν τον τρόπο, παίρνει σάρκα και οστά το όραμα των δημιουργών των προϊόντων της ποτοποιίας.

«Μέσω της συνεχούς αναζήτησης και της αξιοποίησης των γνώσεών μας, νιώθουμε πως έχουμε φτάσει στην εκπλήρωση του ονείρου μας, το οποίο δεν είναι άλλο από την καθολική αναγνώριση των προϊόντων μας ως αυθεντικά και ποιοτικά.» 

Κεφαλονιά

Η Κεφαλονιά, ή αλλιώς Κεφαλληνία, είναι νησί του Ιονίου πελάγους κι ανήκει στα Επτάνησα. Επισήμως, σε σχέση με τη διοίκηση, αναφέρεται με τον αρχαιότερο τύπο «Κεφαλληνία». Είναι το έκτο μεγαλύτερο σε έκταση νησί στην Ελλάδα μετά την Κρήτη, την Εύβοια, τη Λέσβο, τη Ρόδο και τη Χίο.

 

Η Κεφαλονιά (Κεφαλληνία) είναι το μεγαλύτερο και πιο ορεινό νησί των Επτανήσων και το τρίτο σε πληθυσμό μετά την Κέρκυρα και τη Ζάκυνθο. Βρίσκεται απέναντι από την είσοδο του Πατραϊκού κόλπου, μεταξύ της Ζακύνθου και της Λευκάδας.

 

Το νησί έχει έκταση περίπου 734.000 τ.χλμ και οι κάτοικοι ανέρχονται περίπου στους 35.800 . Μεγάλο μέρος της έκτασης του καταλαμβάνει η οροσειρά Αίνος η οποία έχει χαρακτηριστεί ως Εθνικός δρυμός . Ο Αίνος είναι από τα όρη με τις πλέον απρόβλεπτες καιρικές συνθήκες, καθώς δέχεται πρώτος στην Ελλάδα τα χαμηλά βαρομετρικά που έρχονται από τα Δυτικά. Είναι διάσημος για την μοναδική στον Κόσμο "Κεφαλληνιακή Μαύρη Ελάτη" και για τις αγέλες των άγριων μικρόσωμων αλόγων της φυλής «Equus caballus».

 

Η μορφολογία των ακτών της Κεφαλονιάς σχηματίζει αρκετούς κόλπους και ακρωτήρια. Σπουδαιότεροι κόλποι είναι της Σάμης, του Μύρτου, του Λουρδά, του Αθέρα, του Φισκάρδου, του Λιβαδιού, του Αργοστολίου η Κούταβου. Κυριότερα ακρωτήρια είναι η Μούντα, η Κάπρος, το Σαρακήνικο, ο Μύτικας, το Κεντρί, το βορεινό Δαφνούδι,ο Αθέρας, η Σκίζα,το Ακρωτήρι και η Αγία Πελαγία.

 

Οι πρώτες αναφορές στην ιστορία της Κεφαλονιάς υπάρχουν από τη περίοδο των Περσικών πολέμων, όπου βρίσκουμε τους Κεφαλλήνες να συμμετέχουν στη μάχη των Πλαταιών.
Στον Πελοποννησιακό πόλεμο και οι τέσσερις πόλεις της Κεφαλονιάς τάχθηκαν στο πλευρό των Αθηναίων. Μετά το τέλος του πολέμου, η Κεφαλονιά εγκατέλειψε την ηττημένη Αθήνα, όμως το 372 π.Χ. τάχθηκε και πάλι στο πλευρό της, στον αθηναϊκό αγώνα εναντίον του Φιλίππου.

 

Το 187 π.Χ., οι Ρωμαίοι κατέλαβαν το νησί μετά από μήνες συγκρούσεων.Οι Ρωμαίοι ήθελαν να χρησιμοποιήσουν το νησί ως στρατηγικό σημείο για να κατακτήσουν την ηπειρωτική χώρα και μετέτρεψαν την Κεφαλονιά σε σημαντική ναυτική βάση. Κατά την περίοδο αυτή της ιστορίας, η Κεφαλονιά απειλείται διαρκώς από εισβολείς και πειρατές.

 

Κατά τη Βυζαντινή περίοδο, από τον 4ο αι. έως τον 11ο αι. μ.Χ., το νησί απειλήθηκε από τους περίφημους Σαρακηνούς πειρατές. Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία έπαιξε σημαντικό ρόλο στην άμυνα του νησιού εναντίον των πειρατών. Η Βυζαντινή εποχή τελείωσε τον 11ο αι., όταν το νησί έπεσε στην κατοχή της Φραγκοκρατίας. Στη συνέχεια κατακτήθηκε διαδοχικά από Νορμανδούς, Ορσίνι,κ.α.

Γύρω στο 1480, το νησί επλήγη από το πρώτο κύμα των οθωμανικών επιθέσεων, με επικεφαλής τον διάσημο Αχμέτ Πασά.

 

Η Κεφαλονιά, όπως και όλα τα Επτάνησα, έπεσε στη συνέχεια υπό την κυριαρχία των Βενετών.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το φρούριο του Αγίου Γεωργίου ήταν πολιτικό και στρατιωτικό κέντρο του νησιού, αλλά το 1757, ένας σεισμός κατέστρεψε τα πάντα και η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στο Αργοστόλι.

 

Η Βενετοκρατία έληξε το 1797 όταν οι Γάλλοι κατέλαβαν την Κεφαλονιά. Οι άνθρωποι σκέφτηκαν ότι ο Ναπολέων θα ελευθέρωνε τα νησιά του Ιονίου από το ολιγαρχικό σύστημα. Όμως έκαναν λάθος. Στα χρόνια που ακολούθησαν, οι συνδυασμένες δυνάμεις των Ρώσων, Τούρκων και  Άγγλων νίκησαν τους Γάλλους.

 

Το 1800, το "Ιόνιο Κράτος" ιδρύθηκε στην Κωνσταντινούπολη υπό την εποπτεία του Σουλτάνου και οι ευγενείς του νησιού πήραν πίσω τα προνόμιά τους.

Το 1802, δημοκρατικές εκλογές έλαβαν χώρα και ένα νέο Σύνταγμα συστήθηκε το 1803.

Το 1807, το νησί έπεσε και πάλι κάτω από τον γαλλικό έλεγχο, αλλά το νέο Σύνταγμα διατηρήθηκε.

Το 1809, τα νησιά του Ιονίου περνούν επίσημα υπό τον αγγλικό έλεγχο , μετά τη Συνθήκη των Παρισίων κατά την οποία ιδρύθηκαν οι "Ηνωμένες Πολιτείες των Ιονίων Νήσων".

 

Αν και το νησί της Κεφαλονιάς παρέμεινε υπό αγγλική κατοχή, συμμετείχε στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 εναντίον των Τούρκων και τελικά ενώθηκε με την υπόλοιπη Ελλάδα το 1864.

Το 1941, κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, το νησί καταλήφθηκε από τα ιταλικά στρατεύματα.Το 1943, μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας, τα ιταλικά στρατεύματα αρνήθηκαν να αποχωρήσουν από το νησί. Αυτό οδήγησε στη σφαγή περισσότερων από 5.000 ιταλών στρατιωτών από τις γερμανικές δυνάμεις.

Το 1953, η Κεφαλονιά χτυπήθηκε από ένα τεράστιο σεισμό που κατέστρεψε μεγάλα τμήματα του νησιού.

 

Στο νησί υπάρχουν δύο μεγάλα μοναστήρια. Το ένα είναι το μοναστήρι του Αγ. Ανδρέα Μηλιαπιδιάς, το οποίο βρίσκεται στο σημερινό δήμο Λειβαθούς και το άλλο βρίσκεται στο κέντρο του νησιού, στην κοινότητα Ομαλών και είναι αφιερωμένο στον προστάτη της νήσου  Άγιο Γεράσιμο.Άλλα αξιοθέατα του νησιού είναι η πρωτεύουσα Αργοστόλι όπου  βρίσκονται η Κοργιαλένειος Βιβλιοθήκη (από τις μεγαλύτερες της Ελλάδας), το Αρχαιολογικό Μουσείο, το Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο και το ιστορικό θέατρο «Κέφαλος»,ο ορεινός όγκος του Αίνου (εθνικός δρυμός από το 1962, με πλούσια χλωρίδα και πανίδα) με την μοναδική στον κόσμο μαύρη ελάτη (Rabies Cefalonica),παραλίες γνωστές πέρα από τα ελληνικά σύνορα με πεντακάθαρα νερά σε όλες τις διαβαθμίσεις του μπλε και του πράσινου,όπως η παραλία του Μύρτου, οι Πετανοί, η Σκάλα, ο Πόρος, ο Μακρύς Γιαλός κ.α. Επίσης ο οικισμός της Άσσου που πολλοί  θεωρούν ως τον ωραιότερο οικισμό του νησιού, το Ενετικό Κάστρο του 16ου αιώνα και το κοσμοπολίτικο Φισκάρδο.

 

Τέλος, σε ό,τι αφορά την τοπική κουζίνα, ο επισκέπτης μπορεί να δοκιμάσει ντόπιες κρεατόπιτες, μπακαλιαρόπιτες, τσιγαρίδια (τσιγαριστά άγρια χόρτα), την φέτα ΠΟΠ Κεφαλονιάς, το ξακουστό κρασί Ρομπόλα και από γλυκά τις κεφαλονίτικες μάντολες από καραμελωμένα αμύγδαλα, μουστόπιτες και παστοκύδωνα.